สวัสดีชาวโลกทุกคน เอ๊ย เพื่อนๆ ทุกคน ขอโทษด้วยที่ไม่ได้เข้ามาโพสต์นาน เพราะว่า บ้านชั้นล่างของเราน้ำท่วมถึงเอวเลยล่ะ ( แล้วจะอยู่ได้อย่างไร?) โชคดีที่มีบ้านของ เจ้าคุณปู่ เจ้าคุณย่าทวด ที่มอบให้เจ้าคุณพ่อของพ่อเรา ไม่งั้นไม่ได้มีโอกาสมาเล่าสู่กันฟังอย่างงี้หรอก (-_-) เศร้าเหลือเกิน หนทางก็แสนจะเดินทางลำบากเหลือเกิน ต้องพายเรือ ลุยน้ำ เท้าก็เปื่อย โอ๊ย น่าสงสาร แต่มีคนที่ลำบากกว่าเราเยอะ คนไม่มีบ้านจะอยู่ ต้องมานอนบนถนนหนทาง น่าสงสารกว่าเราเยอะ

เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 19 ตุลาคม 2549 ที่ผ่านมา ประมาณไม่ถึงชั่วโมงน้ำก็เข้ามาเท่าหัวเข่าแล้ววันมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆๆ จนถึงเอว ในวันนั้นทั้งคืน พ่อ แม่ เรา ไม่ได้นอนกันเลย เพราะต้องช่วยกันรีบขนของหนีน้ำที่เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆๆ ขาก็ปวดเพราะต้องเดินขนของบนสะพานไม้เล็กๆ ที่เรากับพ่อช่วยกันทำไว้ตั้งแต่ตอนบ่าย ไม่งั้นได้เดินลุยน้ำขนของเป็นแน่แท้ แล้วของบ้านเราก็เยอะซะด้วย 3 คนค่อยๆขนของยันเช้า ใจก็ภาวนาให้เช้าไวไว คนงานของแม่จะได้มาช่วยซะที

ในที่สุดมันก็เช้า ซึ่งเป็นเช้าวันใหม่ที่เราดีใจที่สุดไม่เคยเป็นมาแม่ก็เลยรีบโทรไปหาคนงานให้มาช่วย คนงานก็บอกว่ากำลังช่วยคนข้างบ้านอยู่ แม่ก็บอกไม่เป็นไร ก็ได้คนในหมู่บ้านช่วยกันยกตู้เย็น เครื่องซักผ้าอันแสนหนักของแม่บ้านเรา ขึ้นมาบนบ้านเจ้าคุณปู่ทวด (ที่เรียกเจ้าคุณปู่ทวด ไม่ใช่ไรหรอกอยากเรียก) พอตกเย็นพ่อ แม่ เรา จะลุกจะนั่งที คนล่ะโอย สองโอย เหมือนคนแกทีหมดแรงเลย

พอเช้าวันที่ 21 ตุลาคม 2549 ก็ต้องจัดของที่ขนขึ้นมาเต็มบ้านเลย เหนื่อยๆ ไปส่งของกับแม่ยังไม่เหนื่อยเท่านี้เลยอ่ะ นับจากวันที่ 19 มาเนี้ยะ อะไรๆ ก็ดูจะเป็นการลำบากซะหมดเลยล่ะ

เมื่อวันพุธที่ 25 ที่ผ่านมา พอดีพ่อต้องไปเก็บสตางค์ค่าทราย เรากับแม่ก็ไปด้วย อีตอนไปอ่ะนะ หมามันตามไปด้วยอ่ะ พอขึ้นถนนใหญ่น้ำมันก็แรง หมาเราชื่อชีโร เป็นภาษาญี่ปุ่น แปลว่า ขาว แต่ขนมันดำหมดตัวเลย มันโดนน้ำพัดไปตดลงไปข้างถนน และน้ำแรงมาก ตอนแรกไม่รู้ กะว่าจะขับหนีมัน มันจะได้กลับบ้าน พอหันกลับไปดูมันลอยคออยู่ในน้ำแล้ว พ่อก็เลยกลับรถไปดู พอไปถึงมันลอยคออยู่ เรียกมันกลับแล้วนะ แต่มันว่ายทวนน้ำมาไม่ไหว ก็มีคนหาปลาเขาเลยลงไปช่วย แล้วชีโรมันไม่คุ้น พี่คนหาปลาก็ไม่กล้าจับกลัวมันกัด พ่อก็บอกเดี๋ยวลงไปเอง เราก็ใจไม่ดีน้ำก็แรงมันก็ต้องลอยไปไกล พ่อบอกลงไปแทบไม่ต้องไหวน้ำมันพาไป พอขากลับกลับไม่ได้น้ำแรงมา แต่โชคยังดี พี่คนหาปลาเขาเอาเชือกมาด้วยก็เลยขว้างลงไปตั้งหลายครั้งกว่าจะหาเชือกเจอ พอเจอแล้วก็เลยรีบช่วยกันดึงขึ้นมา วันนั้นก็ต้องเอาชีโรไปบ่อทรายด้วย แล้วพ่อเขาก็เลยไปโลตัส ซื้อของมาตุนไว้ เพราะทางเข้า ออกบ้าน ไม่ค่อยละดวก ชีโรเลยได้ไปเที่ยวที่อยุธยาด้วยเลย ชีโรมันยังไม่ถึงคราวที่มันจะตายอ่ะน่ะ

วันนี้พอแค่นีก่อนแล้ววันต่อๆๆไป จะมาอัพอีกน่ะ พอดีเบื่อ เซ็ง